На минатонеделниот самит на НАТО, претседателот Доналд Трамп ги „искара“ сојузниците поради искористување на американските даночни обврзници со недоволното издвојување од буџетите за потребите на НАТО, но на крајот се согласи и Македонија, да влезе во НАТО, „што ќе додаде уште една нација во нашата воена долина“, констатира „The American Conservative“ во пошироката анализа насловена „На Америка не и треба уште еден слаб сојузник“ со потпрашањето „Македонија е најновата држава поканета во Алијансата, но како тоа ја зајакнува безбедноста на Америка (или Европа)“?
По широката експликација за историјата на Балканот, војните во екс Југославија „The American Conservative“ забележува дека откако членовите на Алијансата ја одобрија поканата за Скопје да влезе во НАТО, пратеникот Артан Груби изјавил „нашиот сон се оствари. Предолго сме во салата за чекање“, поради недобиената покана на самитот на НАТО во Букурешт во 2008 година.
Македонската министерка за одбрана, Радмила Шеќеринска, рече: „Со членството во НАТО, Македонија станува дел од најмоќната алијанса. Тоа го подобрува и нашиот безбедносен и економски просперитет “. Се очекува парите и статусот да следат, пишува авторот на аналицзата.
Но, како тоа ќе им користи на САД и другите членки на НАТО? Џејмс Кер-Линдзи на Лондонската школа за економија направи зачудувачкото тврдење дека „отворањето патот за земјата да се приклучи кон НАТО ќе биде голема победа за организацијата во клучно време кога загриженоста за влијанието на Русија во Западен Балкан расте во многу престолнини…“ пишува во анализата во која понатаму се вели:
„Всушност, Македонија е безбедносно ирелевантна, со идеја да бара американска помош да создаде изговор дека нејзината војска е погодна за трансатлантскиот сојуз. Минатата година Скопје потроши 112 милиони долари за своите вооружени сили, нешто повеќе од само една член на НАТО, Црна Гора. Тоа е едвај 1 отсто од БДП, што ја стави Македонија во задниот дел од НАТО пакетот.
Некои американски креатори на политиката сметаат дека членството во сојузот претставува средство за социјализација на државите како Македонија, помагајќи им да се придвижат кон демократијата. Сепак, Европската Унија, која поставува стандарди со кои се регулираат низа домашни политики, отсекогаш била подобра за оваа задача, а членството во ЕУ не наметнува безбедносни обврски кон Вашингтон. Со контролата на спорот за името, Скопје би можело да го започне процесот на пристапување во ЕУ – ако Европејците се подготвени. Тоа е правилно нивно, а не е одговорност на Вашингтон(…)“
Спротивно на тоа, трансатлантскиот сојуз треба да ја унапреди американската и европската безбедност. Апсорбирајќи ги поранешните членови на Варшавскиот пакт и Советскиот Сојуз, а со тоа туркање на алијансата до границата на Руската Федерација, се покажа како глупав потег, бидејќи ги прекршува гаранциите дадени на руските лидери…. Балканот е периферен дури и во Европа и малку е важно за одбраната на Америка.
