Може да се каже дека анксиозноста е водечки проблем на менталното здравје ширум светот, а бројот на млади лица кои се дијагностицирани или се соочуваат со анксиозност е сè поголем. Најчести фактори за зголемување на анксиозноста кај младите се родителските практики на прекумернa или недоволна заштита на децата, но и порастот на користењето на технологијата која од една страна нуди нови и голем број можности за поврзување и учење, но нуди и нови искуства како негативна социјална споредба и социјална исклученост. Но, она што често го поттикнува јавувањето на анксиозноста кај пошироката популација се оние настани кои се предизвикани од реалниот свет како што се: конфликт во врска/брак, посета на лекар, промена на место на живеење, смрт на близок, развод, зголемување на кирија, зголемување на цени на производи итн. Секако анксиозноста може да биде поттикната и целосно внатрешно, преку мисли за реални или замислени закани (пр. што да кажам ако ме повикаат на интервју за работа, што ако му се случи нешто на детето во градинка или во парк и сл.).
Лицата кои се соочуваат со анксиозност, често опишуваат дека имаат чувство на необјаснета возбуда, голем стрес и загриженост. Се соочуваат со некој нејасен, недефиниран страв кој нема очигледен надворешен повод и се во постојано негативно очекување. Психолошките симптоми кои најчесто ги искусуваат се зголемена возбуда, страв и загриженост, чувство на внатрешна напнатост и немир, зголемена чувствителност на звуци, лесно заморување, додека физичките симптоми се манифестираат преку активирање на голем број на телесни системи како забрзана работа на срцето, тешко дишење, стегање во градите, „кнедла во грлото“, сува уста, потење на дланките, болки во мускулите и слично.
Она што може да им биде од помош на оние кои препознаваат некои од овие симптоми кај себе се неколку стратегии за справување со анксиозноста, како што се: посветување време на себе преку вежбање јога, медитирање; ограничување на алкохолот и кофеинот, коишто можат да ја влошат анксиозноста и да предизвикаат панични напади; да не се прескокнуваат оброците; и можеби најзначајно е да се обидете да дознаете што ја предизвикува анксиозноста. Дали е тоа работата, училиштето, семејството, партнерот или нешто друго што може да се препознае и секако да се бара шемата која често се повторува (кога, пред и по кои ситуации се чувствуваат симптомите).
За намалување на анксиозноста многу помагаат и вежбите за дишење кои се добри за насочување на вниманието кон сегашноста и олабавување на мускулите на телото.
Техниката на дишење практикувајте ја на следниот начин: Затворете ги очите и полека вдишете низ носот. Ова вдишување проследете го со длабоко издишување повторно низ нос. Продолжете да дишете длабоко. Воздухот кој го вдишувате нека ја означува сегашноста, а со секое издишување фокусирајте се на зборот „присутен“. Повторете го целиот процес неколку пати.
Доколку анксиозноста влијае на вашето секојдневие и ви пречи во вашата дневна продуктивност подолг временски период, ве советувам да побарате помош или консултација со стручно лице.
ЈОВАНА ЗАТАРАКОСКА
Лиценциран психолог
Сертифициран системски и семеен советник
