Далеку од тоа дека оваа книга завршува. Но, не е далеку од тоа. Читам извештаи од Македонија, ги гледам реакциите на Институтот за јазик, литература, историја, па дури и МАНУ.
Го ценам тоа. И почитувам. Луѓето работат напорно, тие зборуваат на јазикот на науката, што нивната влада не го признава.
Станувам сè поголем скептик за иднината на Македонија, нејзиниот јазик и националниот идентитет. Имам впечаток дека сето ова завршува, што не го посакува ниту еден Македонец, туку и ние од „страната“, луѓето, научниците кои се едноставно преплашени од политиката што ја спроведува оваа влада.
Нема друг избор освен да се вратите на изворите. И еден од тие извори е Коста Апостол Солев, наречен Рацин по неговата симпатија. Се враќам во Рацин по околу триесет години и се обидувам објективно да го погледнам неговото дело, книжевно дело и придонес кон ослободувањето на неговото Повардарје, поранешна Јужна Србија, денес, за жал за Република С. Македонија. Што Рацин воопшто не го сакаше, јас сум прилично сигурен во тоа.
Се враќам на новинарските дела на човек кој како образован работник се осмелуваше да пишува за Хегел, неговата филозофија, Драговитски Богомили, Илинден, грнчарството, иднината на новата литература и, конечно, авторот на првата збирка на македонски јазик, велешкиот говор, што означи нов пат во развојот на македонската литература.
Се обидувам да зборувам за човек кој помина низ ужасната голгота на фашистичките затвори, особено бугарските, каде беше буквално масакриран, од едноставна причина што веруваше во подобро утре.
Јас можам да ја објавам книгата во Заедницата на Македонците во Хрватска, но нема тоа да го направам, од едноставна причина што тие не ја заслужуваат.
Јас можам да го објавам на мојот поранешен филозофски факултет, но нема, бидејќи и тие не го заслужуваат тоа.
Може да барам други издавачи, но нема, затоа што сум горд и пркосен човек. Книгата ќе ја објавам во библиотеката што јас лично ја основав, Библиотеката “Зилкович” од мојата Корчула. И на свој трошок, затоа што тоа го сакам.
Не знам колку оваа книга ќе помогне да се подигне свеста кај македонскиот народ, но по сите овие настани, едно ми е јасно. Оваа влада мора да си замине, Заев мора да си замине, тоа е тумор врз здравото битие на македонскиот идентитет, и ако не се отстрани на време (и се сомневам дека ќе го стори тоа), “Белите мугри” ќе бидат и ќе останат неисполнет сон на македонскиот народ.
Фејсбук статус на хрватскиот лингвист и македонист Горан Калоѓера
Оргиналот на хрватски на овој линк
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=3687867067974390&id=100002534001325&sfnsn=scwspmo
