Ред барањата, ред навреди, ред на барања, ред навреди – се чини дека тоа е шемата што Украина ја користи во разговорите со Германија и за Германија, пишува во својот коментар уредникот на „Дојче веле“, Марко Милер.



„Ова го вклучува, на пример, одбивањето на Киев да го прими германскиот претседател Франк-Валтер Штајнмајер – откако Киев ја критикуваше неговата претходна политика кон Русија а тој ги призна грешките. Оваа шема е многу успешна.

Но, германските медиуми веднаш го применија со многу задоволство: Нема ден Берлин да не е на столбот на срам, нема ден некритичните новинари да не ги прашаат членовите на владата – зошто Германија конечно не да се откаже од руската нафта и рускиот гас.

А, најмногу зошто Германија не и го снабдува Украина со сето оружје што таа го побара,пишува Милер.

Овој, во секој случај сосема непотребен спектакл, се повеќе ми оди на нерви. Затоа што, пред се:

Од руската анексија на Крим во 2014 година, Германија е најголемиот донатор на Украина, заедно со САД.

Второ: покрај директните соседи на Украина, Германија е земја која прима најмногу украински бегалци.

Трето: Германија е меѓу земјите кои на Украина и даваат најмногу пари за купување оружје. Канцеларот Олаф Шолц штотуку најави повеќе од милијарда евра директна помош. И апсолутно никој не се сомнева дека Германија мора да ја поддржи Украина во војната против Русија.

Дали е мудро Киев постојано да ја напаѓа Германија?

Па, дали е мудро кога владата во Киев постојано ја напаѓа германската влада и ја закопува во нови, остро поставени барања?

Кога Германија ќе испорача дел од бараното оружје, одговорот е: тоа е добро, но мора да има многу повеќе. Кога Германија, откажувајќи се од рускиот јаглен, нафта и гас, најавува ништо помалку од промена на парадигмата, тогаш тие велат: тоа е убаво од вас, но тоа мора да се случи веднаш, пишува Милер и продолжува.

Во исто време, намерно се заборава дека Германија направи пресврт од невидени размери во својата политика: гасоводот Северен тек 2 е завршен – но не е пуштен во употреба.

Германската армија на Бундесверот само оваа година ќе добие дополнителни 100 милијарди евра за модернизација и опрема – потфат што го најави Олаф Шолц веднаш по рускиот напад на Украина.

Германија плаќа за испорака на оружје во воената зона.

Германската влада е на пат да ги прекинува блиските односи со Русија, кои се исклучително важни во секторот на суровини.

Министерот за зелена економија патува на Блискиот Исток за да купи нафта и гас и гласно размислува за продолжување на работата на нуклеарните централи и термоцентралите на јаглен,потсетува новинарот.

Сето ова се екстремни промени, се разбира за многу кратко време.

Кои земји во Европа ги променија своите политики толку многу и пред сè – по толку висока цена како Германија?

Уште поиритирачки од грубоста на Киев е однесувањето на некои други европски земји.

Тие самите не реагираат како што треба, но со задоволство се кријат зад Германија или дури и покажуваат со прст кон неа.

… Се добива впечаток дека некои членки на ЕУ би биле прилично среќни ако Германија направи лошо – и ако изгуби дел од својата економска сила и просперитет. Според онаа- да му „цркне“ кравата на комшијата? Можеби.