„Охридскиот договор стана „Банкомат“ на некои албански политички лидери. Тие го претворија овој многу важен политичко-стратегиски документ во апарат за лично и групно богатење. ДУИ го присвои Охридскиот договор и ги вработи само своите милитанти и симпатизери во државните и јавните институции. Тогаш, зошто мнозинството албански граѓани да ја слават 23-годишнината од Охридскиот договор, кога најголема корист од него има одредена група политичари?“ – нагласува Ејуп Бериша, политиколог и новинар во редакцијата на албански јазик при Македонската радио и телевизија, во својата колумна со наслов „Да живее Охридскиот договор: ‘Банкоматот’ на некои албански политички раководители“. Колумната ја објави влијателниот косовски весник на албански јазик „Бота сот“.
Бериша пишува: Охридскиот договор стана „Банкомат“ на некои албански политички лидери. Тие го претворија овој многу важен политичко-стратегиски документ во апарат за лично и групно богатење. Охридскиот договор стана средство за материјална корист само за тесна група поединци ангажирани во текот на времето на централната политичка сцена, иако се предвидуваше дека сите албански граѓани, кои живеат во Р*М ќе имаат корист од секој аспект. Но, тоа не се случи, бидејќи на чело на некои албански политички партии дојдоа себични поединци алчни за пари и лично богатење.
Во име на спроведувањето на Охридскиот договор тие направија бројни отстапки на штета на барањата и животните потреби на албанскиот народ во Р*М и станаа милионери, а мнозинството од албанскиот народ го ставија во големи финансиски тешкотии. Воопшто не се плашеа да прават штетни и неприфатливи размени со албанското прашање за лична корист. Овие политичари не поцрвенеа и не поцрвенуваат, велејќи дека Охридскиот договор е целосно спроведен, иако знаат дека тоа воопшто не е точно.
Што требаше да направи Охридскиот договор за нас, овдешните Албанци?
Охридскиот договор требаше да обезбеди целосна еднаквост за албанските граѓани, кои живеат во РМВ. Дали оваа еднаквост беше постигната? Не, поради индивидуалните и групните апетити и интереси на албанските политичари, ангажирани во политиката. Со Охридскиот договор мораше да се официјализира албанскиот јазик, но тоа не беше сторено како што треба и во духот на Охридскиот договор.
Денес, албанскиот јазик не е доволно официјален и напротив создава впечаток дека служи како јазик за превод на официјални документи, издадени од некои државни и јавни институции. Охридскиот договор не зборува за оваа функција на албанскиот јазик, туку зборува за негова формализирање. Охридскиот договор требаше да ги отвори вратите за вработување во државните и јавните институции за Албанците, без разлика на нивната политичка и идеолошка ориентација.
Но, една политичка партија неправедно го присвои Охридскиот договор и ги вработи само своите милитанти и симпатизери во државните и јавните институции. Тогаш, зошто мнозинството албански граѓани да ја слават 23-годишнината од Охридскиот договор, кога најголема корист од него има одредена група политичари? Овие ме мотивираат да го сфатам Охридскиот договор како банкарски уред за земање пари во готовина, односно како „Банкомат“.
Дедо Ное, Света Ана и Богородица – три моќни причини со кајче да се посети Заум близу Трпејца (ВИДЕО)
