Можно ли е вештачката интелигенција да замени 40% од работните места?!

Вештачката интелигенција отвора можност дека може да загрози дури 40 отсто од сите работни места во светски рамки, се вели во Анализата на Меѓународниот монетарен фонд. Тие наведуваат дека таа и во многу случаи ќе предизвика влошување на нееднаквоста во светот.



Среде разговорите за вештачката интелигенција која ги заменува работниците, експертите со поделени ставови. Некои велат дека има дел од работните места кои компјутерите нема да можат да ги преземат, дел велат дека вештачката интелигенција допрва ќе земат замав. На оваа тема истражуваше и ММФ, а директорката Кристалина Георгиева вели дека во развиените земји можат да се заменат дури и до 60 отсто од работните места.

Во новата студија, персоналот на ММФ го испитува потенцијалното влијание на вештачката интелигенција на глобалниот пазар на трудот. Многу студии ја предвидоа веројатноста дека работните места ќе бидат заменети со вештачка интелигенција. Сепак, знаеме дека во многу случаи вештачката интелигенција веројатно ќе ја надополни човечката работа. Анализата на ММФ ги доловува и двата случаи.

Наодите на ММФ јасно покажуваат дека речиси 40 отсто од глобалната вработеност е изложена на вештачка интелигенција. Историски гледано, автоматиката и информатичката технологија имаат тенденција да влијаат на рутинските задачи, но една од работите што ја издвојува вештачката интелигенција е нејзината способност да влијае на висококвалификуваните работни места. Како резултат на тоа, напредните економии се соочуваат со поголеми ризици од вештачката интелигенција – но и повеќе можности да ги искористат неговите придобивки – во споредба со пазарите во развој и економиите во развој.

Во напредните економии, околу 60 проценти од работните места може да бидат под влијание на вештачката интелигенција. Приближно половина од изложените работни места може да имаат корист од интеграцијата на вештачката интелигенција, што ја зголемува продуктивноста. За другата половина, апликациите за вештачка интелигенција може да извршуваат клучни задачи што моментално ги извршуваат луѓето, што би можело да ја намали побарувачката за работна сила, што ќе доведе до пониски плати и намалени вработувања. Во најекстремните случаи, некои од овие работни места може да исчезнат.

Напротив, на пазарите во развој и на земјите со ниски приходи, изложеноста на вештачка интелигенција се очекува да биде 40 отсто. Овие наоди сугерираат дека пазарите во развој и економиите во развој се соочуваат со помалку непосредни прекини од вештачката интелигенција. Земајќи предвид дека овие земји немаат инфраструктура или квалификувана работна сила да ги искористат придобивките од вештачката интелигенција само се зголемува ризикот дека со текот на времето технологијата може да ја влоши нееднаквоста меѓу нациите.