Има ли начин да се задоволи и желбата на Бугарите да станат “државотворна нација”, и беневолентноста на нашиве “европејци” поголеми од мене

Кога влегувате во една куќа како гостин, ги почитувате домаќините и куќниот ред. Ако треба да ги соблечете чевлите, ќе го сторите тоа. Ако во куќата не се пуши, нема да пушите. Ако домаќините ве почестат, ќе искажете благодарност.
Сето тоа е прашање на елементарен ред, на домашно воспитание и на лична култура. Некој ги има, а некој не.
Кога влегувате во една куќа како дел од семејството, вие станувате домаќини. И не само што ги почитувате другите домаќини, нивните навики и куќниот ред, туку се трудите сите други да го прават истото. Сега тоа е ваша куќа. Некој тоа го разбира, а некој не.
Кога влегувате во една држава како туристи, ги почитувате сите правила коишто важат и за домаќините и за туристите. Ако, пак, сте добиле привремен или постојан престој во таа држава, или сте станале нејзин државјанин, куќниот ред за вас важи многу повеќе отколку за случајните намерници, но не само во административна, туку и во културолошка смисла. И ова некој го разбира, а некој не, ама тие што не го разбираат можат да добијат и шут-карта.
Без разлика како цивилизираните европски држави ги регулираат правата и обврските на своите граѓани и државјани, нивните индивидуални граѓански и колективни малцински права, не постои држава во која “куќниот ред” дозволува било кому да ги негира и да ги омаловажува другите народи, другите малцински групи или дури и азилантите, да ги негира службениот и другите јазици и да им наметнува на другите сограѓани неприфатливи историски наративи и правила на поведение.
Ако студирате, работите и живеете во Германија или во Франција, на пример, сеедно дали привремено или трајно, од вас се очекува строго да ги почитувате тамошните закони, да ги прифатите правилата на политичката коректност, да ги научите германскиот или францускиот јазик и во културолошка смисла да се однесувате како Германци или Французи.
И тоа така треба и да биде.
Така е и во Бугарија, на пример. Бугарскиот “куќен ред” му наложува на секој Македонец што ќе побара “блгарско гражданство” (бугарски пасош) да декларира дека е Бугарин по потекло – не дека тој е Бугарин, туку дека некој од неговите татко, мајка или други предци биле Бугари. Дополнително, секој претендент за “блгарско гражданство” треба да го знае бугарскиот јазик и да знае некои основни работи за бугарската историја. Ако се сеќавате, своевремено бугарските медиуми објавува куси интервјуи со Македонци кои во Софија поднесуваат документи за бугарски пасош – беше смешно и тажно тоа да се гледа, “Бугарите по потекло” се резилеа со своето многу скромно познавање на бугарскиот јазик и на историјата на земјата чии “граждани” беа наумиле да станат.
Но, таков е “куќниот ред” на бугарската држава. Јас немам никакви дилеми дека тој ред мора да се почитува. И затоа, не спорам дека повеќе од 100.000 “блгарски граждани” од Македонија и горди носители на бугарски пасоши се Бугари по потекло – нека им биде простено, но самите го декларирале својот “блгарски происход”.
Лага број 1: Станува збор “само” за 3.500 Бугари во Македонија!
Тезите на претседателот Стево Пендаровски, а сега и на Маргарита Цаца Николовска, шефицата на работната група за уставните промени, дека станувало збор “само” за околу 3.500 македонски граѓани што требало да се “внесат” во Уставот (бидејќи на пописот се изјасниле како Бугари) се приказни за мали и за големи деца.
Тоа е, всушност, првата голема лага за уставните промени. Тоа, имено, дека ова било едно безболно и “техничко” прашање. Кое, како такво, демек, требало да се “демистифицира”, што би рекол евроамбасадорот Дејвид Гир.
Повторувам, тоа е лага и една голема манипулација!
Жалам, но морам да потсетам дека Бугарија не го признава пописот и гледа многу повеќе од 3.500 Бугари во Македонија. Не знам какви докази бара Цаца Николовска, но за ова има еден куп изјави од бугарски официјални лица. А да не зборувам за историчари, интелектуалци, општественици…
Освен тоа, бугарската држава официјално бара Бугарите во Македонија да бидат внесени во Уставот како државотворен народ. Тоа е кажано експлицитно од бугарски официјални лица во повеќе прилики. И тоа, всушност, е концептот на уставните промени за кој Цаца Николовска мисли дека е “овластена” да ги подготви, за владата на СДСМ и на ДУИ да ги преточи во амандмани што ќе се обидат да ги протнат во Собранието.
Инаку, ноторен факт е дека ниту во францускиот предлог ниту во било кој друг официјален документ со кој македонската влада се обврзала да спроведе уставни промени заради “внесување” на други народи во Уставот, не се вели дека тие народи треба да добијат статус на “државотворни” и дека заради тоа треба да се промени Преамбулата на Уставот.
Лага број 2: Бугарите мора да “влезат” во македонскиот Устав како државотворен народ!
Тоа е втората голема лага и манипулација на македонските власти во врска со уставните промени. Кој и да презел обврска да ја промени Преамбулата со цел Бугарите да бидат запишани во неа како државотворен народ, не може таа обврска да ја оправда со заклучоците на Советот на ЕУ со кои е прифатена Преговарачката рамка со ЕУ (францускиот предлог), ниту со фамозниот Протокол 2, потпишан меѓу Скопје и Софија. Во тие два документа се зборува за уставните промени како предуслов за почеток на преговорите меѓу Македонија и Европската комисија.
Без оглед кој како ќе го разбере ова, сакам јавно да предупредам дека еден ден, тој што презел таква обврска, ќе биде многу сериозно прашан кога, како, со кого, врз основа на што и зошто така се договорил, спротивно на единствените документи кои експлицитно наложуваат промена на македонскиот Устав.
Ѝ предлагам на Маргарита Цаца Николовска добро да се информира за ова и многу прецизно да ги изанализира формалните обврски што ги презела македонската влада во поглед на уставните промени.
Лага број 3: Македонците не ги сакаат Бугарите, Хрватите и Црногорците во Уставот
Третата, најголема лага на власта, е дека опозицијата, критички настроената јавност и мнозинството Македонци се противат на “внесувањето” на Бугарите (и на Хрватите, Црногорците и на другите) во уставната Преамбула, затоа што ги мразат Бугарите и се под руско влијание.
Јавајќи на бранот на овој безобразен спин, американскиот сенатор Крис Марфи, во духот на традицијата на макартизмот, во Скопје ни се закани дека неприфаќањето на уставните промени ќе ги загрозело односите на Македонија со САД. Амбасадорката на оваа земја, Анџела Агелер, ја поддржа таа непристојна изјава.
Специјално за Маргарита Цаца Николовска, ќе се обидам уверливо да ја деконструирам грозната конструкција со која власта на СДСМ и на ДУИ внесува немир меѓу граѓаните, шири страв од нарушување на стабилните меѓуетнички односи во земјата и бара странски дипломати да дојдат во Македонија и да им се закануваат на противниците на овој концепт на уставните промени.
Ќе почнам од најбенигниот дел на овој спин. Сериозно руско влијание во Македонија не постои ниту како историски феномен, а ниту како актуелен тренд. Обратно е. Санстефанска Бугарија и сонот за “две бугарски држави” (втората во Македонија) е имено руски проект. Русија е потписник на договорот во Сан Стафано, Бугарија не е. Тој неспорен факт го знае секој што има минимално познавање на историјата. Денес Русија сигурно не е среќна со проширување на западното влијание на Балканот и со членството на Македонија во НАТО (имаше официјални изјави од Москва на таа тема), но постои кредибилно сведоштво за тоа дека владимир Путин уште во 2007 година и подоцна им кажал на наши раководители дека Русија е помирена со тоа дека Македонија ќе биде дел од НАТО и од западната политичка хемисфера.
Централниот проблем на овој концепт на уставните промени е тоа што Бугарите од Македонија, поддржани од својата матична држава, се единствената етничка група во оваа земја којашто отворено ги негира самобитноста на македонската нација и нејзиниот јазик. Според официјалната бугарска историографија, која непречено се обидува своите наративи да ги наметне дури и во македонските учебници, Маргарита Цаца Николовска, Стево Пендаровски, Димитар Ковачевски, јас и сите други Македонци сме Бугари, бидејќи нашите родители и предци родени пред 1945 година се Бугари.
Дали ова ѝ е познато на Цаца Николовска? Дали и за ова ѝ се потребни некакви докази?
Целата колумна на Бранко Героски на следниот линк:





