Македонците се доведени во нерамноправна, понижувачка положба во својата земја… Контролиран хаос во кој добива само еден, но тоа не сме ниту Македонците, ниту ние Србите! Никој не е наивен, сите знаеме кој го уништува македонскиот устав и инструментите за политичка стабилност и меѓуетнички мир и на најдиректен начин ја воведува земјата во бинационалност, исто толку ладно и рамнодушно кон сопствениот народ, а камо ли на нас Србите, пишува Иван Стоиљковиќ лидер на Демократската партија на Србите во Македонија за Факти.
Медицината доста напредна, па операциите за промена на полот полека, но сигурно стануваат реалност, дури и кога станува збор за цели народи.
Не треба да се нагласи дека ваквите операции се долготрајни не само во однос на нивното ефективно траење, туку и поради терапевтскиот третман што се бара после нив за да се постигне успешен ефект.
Не знам како поинаку да ги опишам промените што се случуваат во Македонија последниве години, односно лукав обид насилно да се смени „полот“ на цел еден народ за да се натера на духовна травестија.
Ако се суди според контраиндикациите, сепак ќе биде дека „хирурзите“ ја пренаиграа својата игра.
И ништо почудно од тоа што операцијата под надзор на ЕУ ја спроведува црвената олигархија, носителите на комунистичката власт и подоцна менаџерите на капиталот (кои брутално го приватизираа) и нивните деца, кои ја наследија не само политичката моќ, туку и истиот тој капитал, повеќекратно умножен за време на санкциите против Србија.
Што значи да се биде комуњар?
Седумдесет години комунистите се лигават по Белград дека се просрпски ориентирани и најголеми пријатели на Србите, а притоа на најперфиден начин на секој начин не десеткуваат нас Србите во Македонија, сведувајќи не до безгласна буква додека ги промовираат Албанците како клучен фактор во државата на позадината на антисрпската хистерија, за денес ладно, да ја преземат улогата на нови бугарски администратори на територија на денешна Македонија!
Така, после осумдесет години откако бугарскиот фашистички окупатор ја анектираше територијата на денешна Македонија во 1941 година, согласно Протоколот што го потпишаа со Бугарија во функција на отворање преговори со ЕУ, успеаја да ја преземат улогата на бугарски администратори во она што сега Северна Македонија, која во меѓувреме со Договорот од Преспа го прикачија терминот „Северна“ што мнозинството Македонци го сметаат за срамен.
Историјата се повторува, но овој пат како фарса.
Среќна Нова 2022 година!
Не сум сигурен дека има нешто поодвратно од тоа што се случи!
Но, тоа не е се!
Додека течеше физичкиот дел од операцијата, Договорот од Преспа, Тиранската платформа и Договорот за добрососедство со Бугарија, зад сцената се одвиваа процеси кои можат да имаат и ќе имаат несогледливи последици за политичката стабилност на државата.
Охридскиот договор, кој беше вербално заштитен од САД и ЕУ, доживува драстични промени, повторно под жито.
Во т.н Охридскиот договор постојат повеќе инструменти за политичка стабилизација и меѓуетничка толеранција. Првиот е Комитетот за односи меѓу заедниците, кој беше наменет како втор дом на Собранието, каде што ќе се разгледуваат проблематичните ситуации поврзани со зачувување на мирот, политичката стабилност и меѓуетничката толеранција. По доаѓањето на оваа владејачка гарнитура практично не постои, намерно беше исфрлен на маргините.
Т.н Бадентеровото мнозинство, во функција на заштита на правата на заедниците, алудираше на одлуки кои можат да ги загрозат идентитетските права на Албанците, за сега кога станува збор за идентитетските права на Македонците, Македонците да бидат надгласани од Албанците. Така и тој инструмент беше доведен до апсурд. Така Македонците се доведени во нерамноправна, понижувачка положба во својата земја.
И третиот инструмент, а тоа е продолжување на Охридскиот договор, т.н Истата судбина ја доживеа и мајскиот договор кој предвидува коалицирање на победникот со победникот, значи македонскиот и албанскиот политички блок.
Контролиран хаос во кој добива само еден, но тоа не сме ниту Македонците ниту ние Србите!
А Охридскиот договор во тоа време стана дел од Уставот.
Можеме ли ние Србите да уживаме во неговите достигнувања ако актуелната власт ги опструира, и тоа намерно?
Никој не е наивен, сите знаеме кој го уништува македонскиот устав и инструментите за политичка стабилност и меѓуетнички мир и на најдиректен начин ја воведува земјата во бинационалност, исто толку ладно и рамнодушно кон сопствениот народ, а камоли кон нас Србите.
И да се забележи дека, во овој невиден обид за бугаризирање на Македонците, од претставниците на овдешните национални заедници, Албанците, Турците, Ромите, Бошњаците и Власите, само јас – Иван Стоилковиќ, претставникот на Србите – застанав на страната на македонски народ.
Доволно е да се знае кој бил на чија страна и останал, а останатото ќе го каже историјата.
