Голем број европски политичари се во голема мера озрачени од пропагандата на Скопје и речиси не ги земаат предвид достигнувањата на науката во однос на бугаристиката и местото на Македонија во бугарската историја.
Тоа најмногу се должи на пасивноста на Бугарија, вели во интервју за БГНЕС професор Пламен Павлов, кој на 7 јуни во Стразбур во ЕП ќе оствари средби со европратеници од ЕПП, Германија, Австралија, Словенија и други за македонското прашање.
Пред неколку години, со мојот колега Николај Овчаров и предложивме Бугарија да спроведе масовна кампања за да ги објасни вистинските причини за позицијата на Бугарија кон Македонија. Не станува збор за „перење мозок“, туку за аргументирано и научно оправдување. Дури сега имаме можност да го одржиме – доста доцна, но сепак подобро доцна отколку никогаш, вели проф. Павлов.
Според него, говорот на омраза во Скопје е резултат на непостапувањето на бугарските влади во последните 30 години: „Има политика против овој говор, но тој е премногу парцелизиран, го прават поединци, нема континуитет.
Имаме сериозно присуство во Македонија и да не се залажуваме со податоците од официјалниот попис таму, кој покажа 3.500 Бугари, додаде публицистот.
„Јас секако знам многу повеќе од оваа бројка, а зборуваме за луѓе кои имаат бугарски идентитет.
Очекувам, по нашите состаноци на 7-ми јуни, европските политичари да научат објективно да гледаат на работите, а ничија пропагандна гледна точка да не ја сфаќаат како вистина. Во тој поглед, Бугарија има моќен сојузник пред европската наука, која никогаш не го негирала минатото. А за да не бидеме обвинети дека гледаме само во минатото, тука се работи и за јазикот што се зборува во РСМ- ние не го негираме постоењето на оваа норма, туку е норма изведена од бугарскиот јазик. И тоа одлично го покажаа нашите лингвисти од БАН…вели Павлов.
„Исклучително сум разочаран од претседателот Пендаровски, кој даде индикации за конструктивен пристап кон Бугарија. Но, не гледам притисок врз Бугарија да прави отстапки до што може да доведе, бидејќи ако има некој што треба да го промени своето однесување, – тоа се властите во РСМ.
„Она што треба да го направат македонските политичари е едноставно да го прекинат говорот на омраза. И да се отстранат сите антибугарски предлози, текстови, примери итн. Впрочем, најважно е да се почитува Договорот за добрососедство, кој беше дочекан со аплауз кога беше потпишан во самата Македонија. И сега гледаме дека тоа не се спроведува“. Затоа Европа треба да се посвети на објективно решавање на прашањето, вели историчарот.
(…)
Ако треба да има некаков притисок од ЕУ, тоа треба да биде на самата Македонија да ги почитува договорите, бидејќи во пракса проблемите ги создава самата РСМ, а не Бугарија, вели Павлов.
Професорот вели и дека „Бугарија нема историски спор со РСМ, а тоа се гледа од сите историски споменици – ние имаме заедничка историја, а тоа е бугарска историја. Како што Австрија и Германија имаат заедничка историја, така имаат и Грција, Кипар, Романија, Молдавија и други. Но, не можеме да си дозволиме да го смениме бугарскиот идентитет, да навредуваме над еден милион Бугари кои се потомци на бегалци од Македонија. Понатаму, ние сме европска земја, ги почитуваме европските вредности и ги исповедаме уште пред Ослободувањето и не можеме да прифатиме дека лагата може да биде вистина – не можеме да дозволиме ЕУ сама да прифати нечие барање за правда.
