Андреј Козирев, министер за надворешни работи на Руската Федерација во времето на Борис Јелцин кој ја призна независна Македонија остро го критикува рускиот претседател Владимир Путин.
Козирев објавува три точки и неколку дообјаснувањага кои според него ја дефинираат логиката на Путин кој според екс министерот и депутат во руската Дума не е луд туку рационално нален, слаб, грешен и неморален:
1. Состојбата на Украина.
Путин ги помина последните 20 години верувајќи дека Украина не е вистинска нација и, во најдобар случај, треба да биде држава сателит. Мајдан стави крај на секоја надеж за одржување на Украина независна и про-Кремљ.
Мислеше дека Западот стои зад тоа. Ако владата на Украина не може да се одржи тајно независна и про-Кремљ, како што тој веројатно заклучил, тогаш тој отворено ќе ја принуди да биде. Тој, исто така, почна да им верува на своите пропагандисти дека Украина ја води нацистичко-Бандера хунта. Совршен изговор за „денацизација“ на Украина.
2. Руска војска.
Кремљ ги помина последните 20 години обидувајќи се да ја модернизира својата војска. Голем дел од тој буџет беше украден и потрошен на мега-јахти на Кипар. Но, како воен советник не можете да го пријавите тоа на претседателот. Па наместо тоа, му пријавиле лаги. Војската на Потемкин.
3. Западот
Руската владејачка елита веруваше во сопствената пропаганда дека претседателот Бајден е ментално неспособен. Тие, исто така, мислеа дека ЕУ е слаба поради тоа колку беззаби беа нивните санкции во 2014 година. И тогаш САД се повлече од Авганистан, зацврстувајќи го овој наратив.
Ако мислите дека сите три од горенаведените поенти се вистинити и вашата цел е да ја вратите славата на Руската империја (што и да значи тоа), тогаш е совршено рационално да ја нападнете Украина.
Тој погрешно ги пресметал сите три, но тоа не го прави луд. Едноставно погрешно и неморален.
Значи, според мене, тој е рационален.
Со оглед на тоа што е рационален, силно верувам дека нема намерно да користи нуклеарно оружје против Западот. Велам намерно затоа што неселективно гранатирање во близина на нуклеарна централа може да предизвика ненамерна нуклеарна катастрофа во Украина.
Ќе одам чекор понатаму.
Заканата од нуклеарна војна е уште еден пример за нејзината рационалност. Кремљ знае дека може да се обиде да извлече отстапки, без разлика дали од Украина или од Запад, со штракање на последната преостаната карта на палубата: нуклеарното оружје.
Крајниот заклучок овде е дека Западот не треба да се согласи на какви било еднострани отстапки или премногу да ја ограничи својата поддршка на Украина поради стравот од нуклеарна војна.
