Атанас Славов е врвен бугарски интелектуалец, поет, публицист, предавач, новинар, сценарист.
Роден е во Сливен во 1930 година во царска Бугарија а земјата ја напушта во 1976 година кога доаѓа во спор со структурите на Тодор Живков.
Умира во Пловдив во 2010 година.
Неговата легендарна мисла во која ги опишува Бугарите и својот народ може да им помогне на Македонците да го разберат поведението на нивните соседи кои сега се обидуваат да ги блокираат на патот кон ЕУ.
“Секој Бугарин има два мозоци. Едниот мисли што треба да кажете за да се задоволите, а другиот мисли за вистината, што е апсолутно забрането да се објавува.
Во Вашингтон предавав во институт на Стејт департментот, каде дипломатите ја проучуваа културата на другите нации.
Меѓу моите студенти беа луѓе од Институтот за истражување на ЦИА. Патем, тие се едни од најдобрите слависти.
Една од нив ми рече: Бугарите се единствените со кои не можеме да се справиме. Нивните агенти, рече таа, се единствените што не можеме да ги фатиме со детекторот за лаги.
Тие ви кажуваат лаги, глупости што можат да скршат машини, но не, тие не паѓаат на тестот за лаги.
Тоа е, умот е поделен.
Кога Бугарите кажуваат лаги, веруваат едни во други. Тоа сме ние. Сите летаат, бегаат, лажат за да дојдат до некоја фондација за да ги испратат на остров …, не знам на кој остров, но на него имало Швеѓанки кои ги чекале за онаа работа.
Или, ќе одиме во Охрид и таму на конференција ќе ја ослободуваме Бугарија. Тие трчаат горе-долу цел ден, се продаваат цел ден. И ако некој заземе позиција, сите ќе истрчаат и ќе викаат: Еј, еве го Левски, уапсете го. За да добијат пет лева или да им купат кафе. И очите му светнуваат дека успеал да изврши предавство. Значи, ако некој заземе позиција, никој нема да го поддржи. Сите ќе одат да го пријават. Ќе речат: Јас ќе се продадам поевтино, чичко Германчо или чичко Американец, чичко Јапонец – не, затоа што Јапонците се далеку, не можеме лесно да се предадеме. Хехехе … “
Атанас Славов: “Всеки българин има два мозъка. Единият мисли това, което трябва да кажеш, за да се харесаш, а другият си мисли истината, ко beято е абсолютно забранена да се издава. Във Вашингтон преподавах в един институт на Държавния департамент, в който дипломати се обучаваха на културата на други народи. Между учениците ми имаше и хора от научния институт на ЦРУ. Те са едни от най-добрите слависти, между другото. Една от тях ми каза: Българите са единствените, с които не можем да се справим. Техните агенти, каза тя, са единствените, които не можем да хванем с детектора на лъжата. Те ти говорят лъжи, глупости, от които машините могат да се счупят, обаче не, не трепват. Тоест, съзнанието е раздвоено. Когато българите казват лъжи, те си вярват. Ей това сме ние. Всеки хвърчи, търчи, лъже, за да се докопа до някаква фондация да го прати на остров …, на не знам кой остров, ама там имало шведки, които чакали да бъдат чукани. Или пък ще отидем в Охрид и там на една конференция ще освобождаваме България. Цял ден тичат нагоре-надолу, цял ден се продават. И ако някой заеме позиция, всеки ще тича и ще вика: Ей го, тука е Левски, я го арестувайте. За да му дадат пет лева или да го черпят едно кафе. И очите му светят, че успял да извърши предателство. Така че, ако някой заеме позиция, никой няма да го подкрепи. Всички ще отидат да го обадят. Ще рекат: Ние ще ти се продадем по-евтино бе, чичо Германчо или чичо Американчо или … не, чичо Япончо – не, щото японците са далече, не можем да им се слагаме лесно. Хе-хе-хе…”
Ако не го одстраните канцерот нема да ги видите “Белите мугри” на Кочо Рацин
Хрватски научник: Заев мора да замине, тој е тумор на македонскиот идентитет
