Од 22 јуни оваа година, кога и формално беше избрана оваа Влада, до посетата на „тетка Урсула“ на 24 октомври, изминаа полни 4 месеци – месеци на разулавен јавен линч од страна на разрешените контрабанди на сѐ што барем малку заличуваше на поместување на државата од катастрофалната мртва точка на неизмерна глупост, неукост и неспособност во процесот на евроинтеграциите. Двоецот без кормилар викан сдсм-дуи (малите букви се… знаете веќе што!) ги извози сите можни патеки во државава освен потребните, упропасти сѐ што допре и украде дури и повеќе од можното, па кога ја доби онаа звучна шлаканица на изборите се сврте кон отворена деструкција и нихилистичко минимизирање на сите напори за нови решенија.
Партиските врхушки и веќе познатата нивна „интелектуална“ клиентела веднаш отворија фронтови за подривање на сите поинакви политики и насоки за решавање на проблемите што ги оставија во наследство, почнувајќи од налудничавото „уставобранителство“ низ воскликот „да живее Северна“, преку воодушевувањето од бугарските протоколи и „француската рамка“ како некакви локални Мојсиеви закони, па до мајтапењето со неприфаќањето на понижувачките диктати од источниот сосед итн. Сѐ што правеа другите на планот на опструкциите на евроинтегративниот – и не само тој – процес на државата за нив беше во ред, сѐ што се правеше во земјата за почетна консолидација на нештата беше дочекувано со потсмев, на нож, а на јавноста ѝ се сервираа(т) застрашувачки сценарија, изолација, влечење уши и слични будалаштини.
Па се дојде дотаму секакви пискарала да бараат некакви гаранции од власта, а оние „пописмените“ да тврдат дека „кога се би било според правото и правдата во односите меѓу државите (…) и ’баба ми би можела’ да води држава“! А никој не сакаше да му го расипе денот и да го потсети дека токму нашите баби и дедовци, или татковци и мајки, ја создадоа оваа држава и ја водеа додека не се појавија такви неспособни тутмаци. И ја направија и ја водеа во многу посложени времиња и „геополитички“ услови од овие денес. Додека не дојде онаа негова неспособна сељачана која може само да продава чушки и френки по пазарите во регионот. И патем да ја распродава и државата! Ако мислел на тие баби и дедовци, тогаш е во право!
И сега, да се вратам на посетата на „тетка Урсула“ на 24 октомври: мразот во Брисел како да почнува да се топи, дрскоста и безобразлукот на еу како да омекнува, а говорот на аргументите, правото и правдата како да го наоѓа патот до ушите на Европа. За само четири месеци!
И тоа, нормално, ја полудува овдешната булумента што наводно глуми опозиција зашто уште еднаш, по којзнае кој пат, ја разоткрива целата нејзина епохална неспособност во изминатите седум години. И не знам зошто не се навратат малку на сите оние ступидни изјави за евроинтегративниот процес, за неменливоста на истиот, за неприкосновеноста на уставниот услов… За нив сѐ беше невозможно и неизводливо. Освен корупцијата и криминалот дома, се разбира.
Целата колумна на Златко Теодосиевски за Плусинфо на следниот линк:
