Германскиот канцелар Олаф Шолц подготвува мировен план кој,според италијанскa „Ла Република“, подразбира задржување на Русија на окупираните украински територии.
Шолц наводно планира да ја доведе Русија на преговарачка маса под претпоставка дека Киев ќе прифати територијални отстапки. Се наведува и дека Шолц е шокиран од поразителните изборни резултати во две германски покраини, па ја гледа можноста да ја зачува својата позиција токму во решавањето на „украинското прашање“.
Земјите од БРИКС и унгарскиот премиер Виктор Орбан веќе се обидоа да најдат решение, но германската иницијатива има многу поголема тежина.
Тоа е иницијатива на земјата која е втора или трета по важност во глобалниот Запад и клучна земја на Европската Унија, но и најважниот сојузник на САД на европскиот континент.
Ако земјите од глобалниот југ, предводени од Кина и Индија, се приклучат на иницијативата на Шолц, се зголемува веројатноста за мир.
Сепак, тоа не значи дека Украина или Русија веднаш ќе поддржат таква иницијатива или дека ќе запрат со воените операции. Лидерите на завојуваните земји веќе дадоа многу изјави со кои отфрлаат територијални компромиси. Офанзивата на Курск на украинските сили дополнително ја искомплицира идејата за примирје.
Иако начелно се познати првичните позиции на Киев и Москва, кога се во прашање преговорите, јасно е дека ќе треба да се постигнат компромиси. Исто така, враќајќи се во офанзивата во регионот Курск, се менува преговарачката позиција. Русија не може да ја прифати идејата за примирје долж линијата на фронтот, бидејќи линијата на фронтот веќе е на нејзината меѓународно призната територија.
Иако Русија воведе четири украински провинции во својот состав, постојат воено-бирократски термини кои јасно ги одредуваат механизмите на дејствување, воспоставени уште од есента 2022 година. Така, овие четири области се меѓународно-правни украински територии кои Русија ги интегрираше во „воената операција“.
Во оваа смисла, јасно е дека Русија ги гледа четирите украински региони како предмет на преговори, но не и Курската област. Ова создава одредени проблеми во Кремљ кога се во прашање мировните преговори. Украинската дипломатија би можела да побара од своите сојузници, вклучително и земјите од глобалниот југ, да ја принудат Русија на преговори.
Во тој случај, Русија не би имала друг избор освен или јасно да покаже дека е подготвена за дијалог и преговори дури и во неповолна ситуација на теренот, или да одбие да тргува со сопствените територии. Земјите кои важат за сојузници на Русија, пред се Кина, која самата постојано повикува на преговори, не би биле најсреќни од негативната реакција на Москва, пишува „Ла република“.
За време на војната, Кремљ пред светската јавност се претставуваше како страна која е подготвена за преговори, но со гаранции дека нејзините барања и реалноста на терен се почитуваат. Меѓутоа, сега кога ситуацијата на терен е нешто покомплицирана, можноста за преговарање се одбива.
Од друга страна, се уште не се знае која е целта на Киев во Курската област. Ако идејата е дека тие ќе земат руска територија, тоа е не е можно. Се поставува прашањето за што Украина би ги заменила овие територии. Во воено-стратешка смисла, тоа се само неколку села и помали градови, кои во еднаква размена не се значајни за Украина.
Исто така, барањето значително поголемо парче територија или некој стратешки дел, како што е Запорожје, не е сосема реална опција. Но, сигурно е дека Украина не мисли да ѝ дозволи на Руската да земе територии без да добие ништо за возврат.
Сите овие прашања ќе се отворат дури кога ќе заживее иницијативата на Шолц и ако Кина го поддржи. Засега канцеларот Шолц официјално не потврдил ниту дека иницијативата постои. Засега и Украина и Русија, секоја со свои причини, работат на тоа да не се реализира овој план, пишува „Ла Република“.
